Bekijk profielpagina

Geurt Mouthaan - Editie #187

Revue
 
 

Geurt Mouthaan

20 januari · Editie #187 · Bekijk online

Journalist en fotograaf bij Het Kontakt editie Alblasserwaard, bladmanager bij Kontakt Mediapartners.


Een dag later dan gebruikelijk: mijn wekelijkse blog/nieuwsbrief. Met onder meer vliegtuigbommen, Buurtgezinnen, een vrachtwagenverbod én een mannenquotum. Veel leesplezier en delen/abonneren stel ik uiteraard op prijs!

Hoe weet je of ergens vliegtuigbommen liggen?
Klik op de foto voor het artikel
Klik op de foto voor het artikel
Het was vorige week één van de belangrijkste nieuwsitems in onze krant: het uitstel van de aanpak van de kruising N214-N216 doordat er mogelijk drie vliegtuigbommen in de grond zouden zitten. Veel meer informatie over de aanwezigheid van het explosieve materiaal kregen we niet door van de provincie. Het prikkelde mijn nieuwsgierigheid.
Want hoe konden ze nu vermoeden dat deze bommen daar zouden liggen? Navraag leerde dat de basis daarvoor een simpele rekensom is. De administratie van de Royal Air Force bleek ook tijdens de Tweede Wereldoorlog keurig op orde. Daardoor kon precies teruggevonden worden hoeveel bommen een squadron Spitfires op 4 januari 1945 afwierp op het toen ook al bestaande kruispunt, al werden de huidige provincialewegen pas in de jaren vijftig aangelegd.
Gecombineerd met de foto’s die na afloop van het bombardement vanuit de lucht werd gemaakt om het resultaat te controleren, kon de rekensom worden gemaakt. Trek het aantal kraters, ontplofte bommen, af van het totaal aantal afgeworpen bommen af en je weet hoeveel blindgangers zich mogelijk nog in de bodem bevinden.
Via oud-klasgenoot en groot kenner van de luchtoorlog boven de Alblasserwaard Arjan Wemmers kwam ik in het bezit van bovenstaande foto, waarop de kraters duidelijk zichtbaar zijn. Even duidelijk wordt trouwens in beeld gebracht dat de kruising zelf onbeschadigd uit het bombardement kwam. Het tijdperk van computergestuurde raketten die op de centimeter nauwkeurig hun doel kunnen treffen was in 1945 nog ver weg…
Vrachtwagenverbod in Groot-Ammers wordt beperkt tot gemeentewegen
Enkele horecazaken in regio gingen open: ‘Willen niet gezien worden als het probleem’
Risico van vertrouwen op de kracht van de samenleving
Het is alweer jaren geleden dat koning Willem-Alexander het begrip participatiesamenleving in zijn eerste troonrede introduceerde. Niet meer volledig vertrouwen op de verzorgingsstaat, maar gebruikmaken van de ‘kracht van de samenleving’. Het is een uitgangspunt waarvan door de druk op de zorg en de bezuinigingen al volop gebruik van wordt gemaakt.
Het komt ook terug in de interviews die ik in opdracht van de gemeente Molenlanden de afgelopen weken maakte. Zo ging ik deze week op pad voor een verhaal over het concept Buurtgezinnen. Dit initiatief is gebaseerd op de gedachte: opvoeden doen we samen. Gezinnen met kinderen die veel aandacht nodig hebben kunnen een beroep doen op zogenaamde steungezinnen, waar deze kinderen dan op regelmatige basis naar toegaan.
Wat mij betreft een heel goed initiatief, waarbij gezinnen die van deze hulp gebruikmaken op adem kunnen komen, zonder dat daarvoor professionele zorg nodig is. Tegelijkertijd bekruipt me bij dergelijke initiatieven ook een wat ongemakkelijk gevoel, omdat je aan de andere kant ziet dat er forse tekorten zijn wat betreft de jeugdzorg.
De verleiding om teveel terug te vallen op de kracht van de samenleving - lees onbetaalde vrijwilligers - in plaats van professionele zorg lijkt me voor gemeentebestuurders groot. Los van alle goede bedoelingen is het inzetten van professionals bij kinderen en jongeren met problemen, ook in een vroeg stadium, een betere oplossing op de lange termijn. Het besparen van kosten en het vertrouwen stellen op vrijwilligers kan ook doorslaan en uiteindelijk voor veel grotere - en dus duurdere - problemen zorgen. Dat is een kanttekening die gemeentebestuurders die te maken krijgen met tekorten op het gebied van jeugdzorg niet uit het oog mogen verliezen.
Verbijsterde raad over nieuwe huisvesting Molenlanden: ‘Spa morgen in de grond’
Geschrokken na overval in bloemenwinkel in Arkel: ‘Ik ben weggelopen en gaan gillen’
Een mannenquotum voor modezaken?
Voor een bijdrage aan het Winkelhof Magazine reisde ik woensdag aan het einde van de middag af naar Bergambacht. Op de agenda: een interview met de modewinkeliers van de Winkelhof, als aankondiging van de Modewandeling in maart én om het totaalaanbod van de modezaken als geheel aan te prijzen.
In de winkel van Speksnijder Mode schoven de betrokkenen aan. Duidelijk was meteen dat de modebranche - in ieder geval in Bergambacht - gedomineerd wordt door vrouwelijke ondernemers. Het gezelschap telde naast ondergetekende slechts één man.
Nu had ik toch al wel de indruk dat deze sector zich meer op het vrouwelijke deel van de samenleving richt, maar gezien alle inspanningen die er zijn op het gebied van vrouwenquota (tussen haakjes, altijd voor goedbetaalde topfuncties, je hoort nooit over een quota voor vrouwelijke afvalophalers of loodgieters) leek het me een goed moment om toch eens te kijken of we niet de handen op elkaar zouden kunnen krijgen voor een mannenquota;)
Onderzoek naar zwemvaardigheid Molenlanden binnen een maand bekend
Gemeenten krijgen 3,5 miljoen euro om PFAS uit de grond te halen
Zo mooi is de Alblasserwaard
Koereiger in de polder bij Bleskensgraaf. Foto: Jonathan Leeuwis
Koereiger in de polder bij Bleskensgraaf. Foto: Jonathan Leeuwis
En dan nog dit: agrarische criminaliteit
Misdaad kan vele gedaantes aannemen, maar deze vorm van agrarische criminaliteit was toch nieuw voor me. Ik liep er zaterdag in Oud-Alblas tegenaan!
Vond je deze editie leuk?
Klik hier om je uit te schrijven.
Als deze nieuwsbrief doorgestuurd is en je wilt je aanmelden, klik dan hier.
Gemaakt door Geurt Mouthaan met Revue.